Αχ! Επί τέλους το πήρα στα χέρια μου, στην αγκαλιά μου!
Μήνες το 'χα μες στα σπλάχνα μου, τα βράδυα να με κλωτσάει, τις μέρες να το περιφέρω με έγνοια...
Και νατο τώρα... Μου το σένιαραν και μου το έστειλαν για τις «τελικές διορθώσεις», πριν το πάρουν κι οι αναγνώστες στη δική τους αγκαλιά!
Καλέ, τι να διορθώσω απ' αυτό το κουκλί; Υπάρχει μάνα που δεν έχει το μωρό της για το ωραιότερο του κόσμου; 
Και μάλιστα αποφάσισα να το βγάλω στο φως της ...δημοσιότητας.
Να το νταντέυω, να το παινεύω, να μην το ...συμμαζέυω!
Κι όχι σαν τα μεγαλύτερα αδερφάκια του, που τα απομάκρυνα από μένα, αμέσως μόλις γεννήθηκαν!
Όσο μεγαλώνω γίνομαι πιο υπεύθυνη μαμά!
